iki + bir ♥

Dantel Jüpon {Project Restyle}

2012-01-21T22:43:00.000+02:00

Kabul ediyorum, bu dantel sevgisinin nereye kadar gideceğini bilmiyorum. Öylesine kontrolden çıkmış gözüküyor ^_^ Uzun zamandır elbiselerin altına giymek için dantel uçlu bir jüpon yapmayı istiyordum. Pinterest'te tüm jüpon tutoriallarını pinledim, baştan aşağı okudum ve sonunda bu tutorialı buldum. Basit bir jüpon yapmayı en iyi şekilde anlatıyor. Kısaca kalça çevrenizi ölçüyor bu rakama 8 cm ekliyor ve 2'ye bölüyorsunuz. Sonra bu ölçü ve istediğiniz uzunlukta bir kalıp yapıyor ve kumaştan 2 tane olarak biçiyorsunuz. Fakat tabii ben bu işlerde sabırsız olduğum için kalıp yapmadım, ölçtüm ve dikiş payı da bırakarak kestim. Kumaşım çok kaygan, makasım çok büyük olduğundan biraz kaymalar oldu. Sonra elde dikmeye başladım, fakat Yalova'ya taşınırken tüm iğneleri götürmüşüm, 5-6 tane inci başlı büyük iğne kalmış sadece, Allah'tan îğne iplik bırakmayı akıl etmişim ^_^ Dolayısıyla tümünü iğneleyemeden parça parça dikerek gitmek durumunda kaldım. Yan dikişleri normal diktim ama şimdi düşününce keşke fransız dikişi yapsaymışım temiz bir bitiriş olurdu, neyse ikinci sefere artık. Ama lastik kısmı güzel oldu, işte el dikişimin yakından görünüşü, arka kısmını göstermiyorum tabii ^_^

Eteği bitirdiğim akşamın ertesi alelacele denedim ama fotoğrafları çekince pek emin olamadım. Acaba fazla mı uzun olmuştu yoksa acaba dilimleri kesip düz bir kenar mı yapmalıydım? Böyle düşünerek eteği de blog yazısı yazma fikrini de bir kenara attım. Örgü örerken de aynısı olur hep, uzunluğa bir türlü karar veremem. Neyse sonra diğer blogum mori girl lookbook için bakınırken bu resme rastgeldim ve aslında doğru bi iş yaptığımın sağlamasını almış oldum.

Neyse sonuçta karşınızda elde diktiğim dantel jüpon :)

Dantel ♥ {Sevdiğim 10 Şey}

2012-01-15T22:37:00.002+02:00

Kendi işini kurmak... Bebek Adımları

2012-01-13T10:04:00.002+02:00

Bir süredir İstanbul'dayım. Burada şehrin ve yaşadığım semtin konumundan ötürü her ne kadar Yalova'da olduğundan daha az hareketli olsam da günlerim yine de verimli geçiyor diyebilirim {dışarıdan bakıldığında ekrana yapışmış olduğumdan başkası gözükmesede}. Şu sıralar, evdeki sınırsız interneti sonuna kadar verimli kullanmaya özen gösteriyorum. Bir yandan Yalova'ya dönünce mesaim başlamadan önce izlediğim dizileri stokluyorum, bir yandan kendi işimi kurarken yardımcı olacak makaleleri tarıyor, bilgisayara kaydediyorum .Aynı zamanda elimdeki küçük point and shoot dijital kamerayla nasıl iyi fotoğraflar çekerim öğrenmek için blog üstüne blog okuyorum.

Farketmişsinizdir, fotoğraf çekerken genelde sabırsız ve özensizim. Fotoğraf makinemi iyi tanımıyor ve yapabileceklerini küçümsüyorum. Sonra alelecele çekilmiş fotoğraflara oyuncak muamelesi yapıp farklı şekillerde editliyorum. Eh "bu da farklı bir yönü eğleniyoruz sonuçta" deyip daha fazla acımasız olmamak da mümkün ama farkettim ki, kurmak üzere olduğum işim benim çektiğim fotoğraflara bağlı olarak başaracak veya batacak. Dolayısıyla bu işi olabildiğince ciddiye alıp kendimi geliştirmeliyim. Daha yeni farkettim ki o küçümsediğim kameram manuel ayarlar barındırıyor ve profesyonel makinelerin yanına yaklaşamasa da çektiğim fotoğrafların üzerinde kontrol sahibiyim. Bu ayarları öğrenirken bir süre editlenmemiş, makro çekimlerle devam edecek gibi gözüküyorum. Dün sonunda bu ayarları denerken Project 365 için bu fotoğrafı çektim:

f/4.3, iso 400

Daha gitmem gereken çok yol var, öncelikle arka planın fotoğraflanan objeden daha net olması sorunu devam ediyor. Ama bir kaç gündür otomatik ayarda alelacele çektiğim iğrenç fotoğraflar ve iğrenç ötesi vintage efektlerden sonra resmen taze bir esinti gibi geldi bu foto. Evet farkettiniz size kalmadan en acımasız eleştiriyi de ben yapıyorum kendi hakkımda, işte böyle güzel hizmetler sunuyoruz burada ^_^

Washi Tape ^_^

2012-01-12T16:15:00.003+02:00

Son bir kaç yıldır tüm blogları saran Japon washi tape çılgınlığına mutlaka denk gelmişsinizdir. Rengarenk desen desen bu paketleme bantları öyle çok seviliyorlar ki, dijital tasarımlarda da yer alıyorlar. Pek çok grafiker bloglarından bu bantların dijital versiyonlarını dağıtıyor. Çok güzeller ama fiyatları güzelliklerini gölgeliyor. Ne kadar çok sevsem, her gördüğümde ağzımın suyu aksa da beki bir kez (ya da hiç!!) kullanacağım bir şey için onca para vermek doğru gelmiyordu doğrusu. Bunu düşünen bir ben değilim görünen o ki, blogosfer bu bantları kendinizin nasıl yapacağını anlatan tutoriallarla dolu. Pek çok çeşidini yapabilirsiniz, tissue paper denilen bizde eczacıların kullandığı paket kağıtlarından, kurdelelerden, kumaşlardan, dantel şeritlerden... Tek yapmanız gereken çift taraflı bant kullanmak...

1. bir bluzun saten yaka etiketi 2. dantel şerit 3. dijital washi tape dosyaları printerdan çıktı alarak yapıldılar 4. saten kurdele

Hırka Süslemece...

2012-01-10T11:22:00.004+02:00

Dantelleri çok seviyorum demiştim ya, işte yeni yılın ilk projelerinden biri her şeyi dantellemek planından yola çıkarak bu hırka yenileme oldu..

İlham aldığım hırka şöyle birşeydi:

Ben de çok sevdiğim ince triko hırkama aynı işlemi yapmaya karar verdim ve ortaya şöyle bir şey çıktı:

Yapımı çok basit, fisto kenar dantelini bir uçtan başlayarak hırkaya iğneledim ve fistonun iki ucuna yakın taraflarından diktim. Dikerken üstten gözükmemesine dikkat ettim. Yakın görünümü şöyle bir şey oldu:

Yeni Yılın Getirdiği...

2012-01-07T15:14:00.000+02:00

Yeni yıl bir haftalık oldu bile. Bu son iki haftadır İstanbul'dayım ve elimin altındaki sınırsız internetin de yardımıyla boğazıma dek yeni fikirler ve projelerle dolmuş durumdayım. Eh eve taşındığımdan beri yapılacak çok şey var zaten. Daha doğrusu harcanacak çok para var. Koltukların kılıf problemi hallolmuş değil henüz. Açıkçası bol kıvrımlı koltuklarıma makinesiz vs. oturup kılıf dikebileceğimi gözüm kesmiyor. Çocukluğunun bir kısmı sinir harbiyle örtme tarzda kılıfı düzeltmekle geçmiş biri olarak da provasız türden bir kılıf asla ve katha istemiyorum. Mavi ekoseye razıyım bir süre daha yani. Yatak odasında tek kişilik yatağı kaldırıp en nihayetinde o beyaz ferforje yatağı almak gerek ama o da şimdilik bekleyen projelerden. Mutfak masası alınıp şimdi mutfakta kullandığım kahvaltı masası niyetine satılan ama aslında bir elişi odasının tüm dağınıklığını toparlayabilecek kabiliyetteki masanın da küçük odaya geçmesi gerek.. Sehpa sorunum, endüstriyel palet çözümünde direttiğim için beklemede hala... Eh durum böyleyken küçük projelere odaklanmak gerekiyor ve öyle çoklar ki Pinterest'teki ilham klasörümün dikişleri olsaydı çoktan patlamıştı. Neyse geç olsun güç olmasın, evime döner dönmez projeler yapılır elbet. Bu da benim yeni yıl niyetlerimden biri ve hatta birincisi olsun:

♥ ev dekorasyonu ile ilgili projelere başlamak
♥ bu yıl boyunca hergün bir fotoğraf çekmeye devam etmek
♥ giysi dönüştürme projesine katılmak
♥ bu yıl geçen yıldan daha çok kitap okumak
♥ dikiş makinesi sahibi olmamayı bahane etmeyip elde de olsa (ki el dikişim iyidir aslında) birşeyler dikmeye devam etmek
♥ sadece ve sadece kendim için giyinmek ve en nihayetinde kendimle barışık olma durumuna devam etmek
♥ çok acele etmeden ama fazla da ağırdan almadan kendi işimi kurmaya başlamak..

İşte yeni yıl bu fikirleri üşüştürdü kafama.. Güzel ve dolu dolu geçmesini dilemekten başka bir şey kalmıyor geriye..

Bu postu da tabii ki dün aldığım dantellerle kapatmazsam olmayacak, zira kendileri direk yeni yıl kararlarımın birer parçası... ^_^

Alışveriş böceği...

2012-01-06T19:12:00.000+02:00

Bir süredir Istanbul'dayım. Artık böcek mi ısırdı nedir, bir alışveriş çılgınlığıdır gidiyor.. Bugün de yine Kadıköy'de cuma pazarının altını üstüne getirdim ve geçen hafta gittiğimde bütün paramı harcamış olduğumdan (bu tip yerlere önceden belirli bir miktar çekerek gidiyorum ki kendimi frenleyeyim) eskici tezgahlarından birinde görüp alamadığım çantayı buldum ve aldım.. Çok güzel bir tarzı var ve en önemlisi iç astarı vs.si sapasağlam. 3 gözü var orta göz şu klasik cüzdan ağzıyla kapanıyor (artık onlara ne deniyorsa ^_^) iki yanlarda ayrıca bölmeler var..

Tabii tek aldığım bu değil, bir dolu ama bir dolu dantel aldım.. Yine eskici tezgahlarından bir etek ve bir elbise aldım daha sonra yenilemek üzere.. Artık uzuuuunnnn bir süre alışveriş yapmam sanırım, bütçeye bu kadar çentik yeter ^_^

-----------
Yeni yıl çekilişinin kazananı random.org marifetiyle belli oldu: 5 numaralı yorumun sahibi Gülsüngül güle güle kullansın kolyesini ^_^
Bu arada Colette de blogunda 500. izleyicinin şerefine bir hediye çekilişi düzenliyor, katılmak için buradan buyrun..

{Sevdiğim 10 şey}

2012-01-02T12:01:00.005+02:00

Atölye Mariposa ürünleri şu an westwing.com.tr'de satışta!

01 {365 project}

2012-01-01T18:54:00.002+02:00

365 Project bir yıl boyunca her gün bir fotoğraf çekerek size anlamlı gelen anları belgelediğiniz bir proje. Oldum olası bu tip komünite projelerine dahil olmayı sevmişimdir. Belki internetin en sevdiğim ve en çok kullandığım yönü bu, neye ilgi duyuyorsam, başıma ne geldiyse gidip hemen online komünitesini bulur ve dahil olurum. Topluluk ve paylaşım ruhu benim için çok önemli...

1 Ocak itibariyle 365 Project'e başlarken, belki son zamanlarda benim için çok önemli olan bir anın da fotoğrafını çekip blgelemiş oldum: Kendimle, istediğim stil giyinmekle, vücudumla barıştığım ve artık kamera görünce kasılmadığım rahatlama anı. Artık ben (hadi büyük ölçüde diyelim yine de biraz su payı bırakıp) kendimi sevip, fotoğraflara gerçekten gülümsüyorum. 30 senemi aldı ama...

Yeni Yılda Yeni Hediye!!! {Hediye Çekilişi} ---kapandı

2012-01-01T00:01:00.004+02:00

Buralara biraz hareket katmak için hazır yeni bir yılın başındayken bir çekiliş yapmaya karar verdim ^_^
5 Ocak 2012 tarihine kadar bu posta yorum bırakıp, izlemeye alan bir kişiye bu el yapımı kolyeyi hediye ediyorum.

Şartlar basit, blogu izlemeye alın, varsa blogunuzda bu çekilişi duyurun ve bu posta blog yazınızın linkiyle birlikte 5 Ocak 2012 tarihine dek yeni yıl dileklerinizi içeren bir yorum bırakın... Kazananı 6 Ocak 2012'de blogdan duyuracağım... Herkese bol şans ^___^

Not: Kazanacak kişi Türkiye içerisindeyse kargo bana ait :)

Trendyol Yeni Yıl Hediyesi ^_^

2011-12-31T16:02:00.000+02:00

Trendyol'u en çok koşulsuz şartsız verdiği hediye çekleri için seviyorum. Aralık ayında kural bozulmadı ve Trendyol yine 20 TL değerinde bir hediye çeki gönderdi 31 Aralık'a dek kullanmak üzere. Butikleri tararken bu muhteşem tatlı kolyeye rastladım ve sipariş ettim. Çeki kullandıktan sonra sadece kargo ücretini ödemem gerekti ^_^ Normal teslim tarihi 5 Ocak sonrasıydı ama kolye bugün kapımdaydı...

Yeni Kumaşlar ve {Frida Kahlo} ilhamlı etek...

2011-12-29T15:13:00.003+02:00

Şimdi burada durup doğar doğmaz Frida Kahlo bilicisi ve hayranı olduğumu iddia edecek değilim. Frida Kahlo ile tanışmam 21 yaşında Frida filmiyle oldu. Eh geç olsun güç olmasın. Önce filmi, sonra Frida'nın hikayesini ve resimlerini sevdim. Hikayesi bana hem onu hem resimlerini daha çok sevdirdi. Ve bazen (çoğunlukla!) küçük başarısızlıklarda yığılıp kalma eğiliminde olduğumda en çok onun hikayesini getirdim aklıma.

Geçtiğimiz haftalarda neredeyse 3-5 defa filmi başından sonundan ortasından, sonra en başından sonuna dek defalarca seyrederken senelerdir elimde duran çiçekli kumaş geldi aklıma. Ve hemen korkunç yetenekli bir çizim yapıverdim not defterime; gövde kumaş, alt kısmı enli dantel, altından da dantel astar çıkacak bir midi (upuzun etekleri çok sevsem de boyum posum müsaade etmiyor).. Bir heyecan ve telaş sardı beni. O hızla çiçekli kumaşı ve astarlığı, patlamacasına dolu bavula tıkıştırıverip Istanbul'da en uygun dantel kumaşı bulma hevesi ile dolup taştım. Göz kamaştıran çiziktirmemin gölgesinde kalmayın diye kumaşın kendisi ve temsili dantellerle (yine göz kamaştırıcı!) bir taslak yapıverdim:

Tabii etek çizimim evaze ama dantelin ve kumaşın hoş durması için yarım kloş etek de yapabilirim. Kafamı toparlayıp ingilizce bloglardaki yarım kloş etek anlatımlarını okumam lazım, sonra başka bir kumaştan deneme yapıp duruşunu görmeliyim, falan filan.. Aslında en geç 1 hafta içinde bu etek elimde olsun istiyorum ^_^ Bu etek taslağının ilham kaynağı aslında tam da Frida'nın Paris'ten mektup yazdığı sahneden:

Salı günü kendimi hemen Kadıköy Salı Pazarına attım o telaşla.. Salı günleri sanırım daha az kumaş tezgahı oluyor ama dantel tezgahı yine oradaydı, antik krem rengi (şuracıkta ben uydurdum bu rengi ^_^) fisto kumaş (ki istediğim kadar enli değil), örgü dantel şerit aldım. Bir tezgahta 3 liraya kocamannn bir dantel parça bulunca hemen "al bunu al al al.. " diyerekten çantaya tıkıştırıverdim. Çok tatlı bir pudra rengi dantel ise başka bir tezgahtan, ufak boyutlu birşey boydan ikiye kesip hafif büzdürerek kullanarak eteklerin altına giymelik bir slip yapmayı düşünüyorum... İki tarafı dilimli beyaz danteli etek projemde kullanmayı düşünüyorum..

Cuma günü pazarı tekrar ziyaret edip büyük dantel kumaşın altında kullanabileceğim tarzda parlak satenimsi bir kumaş bulmayı düşünüyorum. Zira şuradaki dantel t-shirtü ve becerebilirsem bir dantel elbise veya etek yapmaya niyetliyim. Resimdeki oje dünkü anne-kız alışveriş sefasından sızdı resme ^_^ Golden Rose Paris serisi no.92. Neon gibi duruyor şişesinde, henüz sürmedim..

Bu resimde pazardan çıkışın hemen karşısı, son bir kaç yıldır İstanbul'un aldığı içler acısı halin canlı hali. Binaların bitmiş halini ve kapanacak gökyüzünü hayal bile edemiyorum. Korkunç...

Bu arada ingilizcede yayınlanmış Frida'nın kıyafetleriyle ilgili bir kitap mevcut: Self-Portrait in a Velvet Dress - Frida's Wardrobe.

Van İçin Örüyoruz...

2011-12-23T08:05:00.000+02:00

Bloglarda tek tük kişisel çabalarla yürüyen bir örgü seferberliği vardı zaten Van için ama sonunda herşeyi tek bir çatı altında toplayan bir grup çalışması var. vanicinoruyoruz.com adresinde detaylarını bulabileceğiniz kampanya ile çocuklar için ördükleriniz tek bir elde toplanıp Van'a gönderilecek..

Benim temennim bu tip bir girişimin Van'la sınırlı kalmaması ve tüm ihtiyacı olanlara ulaşacak şekilde organize olacak bir grubun daha oluşması yönünde.. Facebook öncesidönemde böyle bir girişimde buunmuş ama duyuramadığım için unutmak zorunda kalmıştım :( Kimbilir bu kampanya ilham olur birileri çıkar birlikte tekrar başlarız :)

Bir süpriz...

2011-12-18T20:51:00.000+02:00

Şehirde yeni keşfettiğim kafede otururup tatlıları ve muhteşem ötesi sıcak çikolatayı (aradığım mükemmel lezzet bu olabilir) mideye indirip, bir yandan internette gezinip (uzun süredir kısıtlı internet dolayısıyla keyfine varamadığım bir şeydi) diğer yandan dekorasyon dergileri karıştırmak iyi geldi diyebilirim. Deşarj oldum, pek çok yeni fikirle doldum ve ~~yarın~~ yakında bir süprizle geri geliyorum :)

Dekorasyon dergilerinde kendi evimde görmek istediğim şeyleri görünce mutlu oluyorum, beyaz koltuklar, beyaz duvarlar, mavi kapı pencereler... Mutluluğun resmi adeta..

Neyse ~~yarın~~ umalım da hava bugünkü gibi gri olmasın ben süprizlerimi ortaya dökebileyim...

Sevdiğim şeyler

2011-12-15T15:06:00.000+02:00

Bu uzun aradan sonra biraz sevdiğim şeylerden açalım konuyu... Sizi bilmem ama ben minik ıvır zıvırları çok severim ama sonra onlarla ne yapacağını bilemez bir halde kalıveririm,atsan atılmaz satsan satılmaz bir sürü minik ıvır zıvır, boncuk vs... Geçtiğimiz yıllarda yabancı bir blog sayesinde güzel kavanozları butip ıvır zıvırlarla doldurup satan birine denk gelmiştim. Ben de kendi ıvır zıvırlarımı bir kavanoza doldurdum sonunda. Çocukluğumdan kalma cam çilek, sahilde bulduğum üçgen biçimli taş, zarlar, düğmeler vb..

Bu güzel kutu ise annemin hediyesi. Ahşap boyama kursuna katılıp -her zamanki gibi elini attığı her işte harikalar yarattığından- öğrendiği tekniklerle bu kutuyu yaptı.

Salonu giriş holünden ayıran kapının kirişlerinden biri küçük objeler, çerçeveler vb. koymak için bölmelendirilmiş. Bu orta bölme, Portekiz'de erasmus yaptığım dönem prehistorik dönemlere dair yaptığımız gezilerde bulduğum küçük mineral taşlar ve benim şekillendirdiğim bir el baltasını barındıyor. Ayrıca eve gelir gelmez yüzüklerimi koymak için iyi bir nokta :)

Bu tahta parçasını yolda buldum, rengi ve yıllanmışlığı hoşuma gitti :)

Bonus olarak babama örmekte olduğum battaniyeyi görüyorsunuz..

Buradan ayrıca diğer blogum için yazdığım "beden imajı üzerine" yazımı okuyabilirsiniz...

El İşleri...

2011-11-29T16:45:00.000+02:00

Evin farklı duvarları için farklı fikirlerim var. Bu aşağıdaki nakış panoyu kitaplığın karşısındaki ikili "okuma" koltuğunun üstüne asmak için yaptım. Uygun çerçeveler bulduğumda kitap okumayla ilgili illüstrasyonların da asılmasıyla tamamlanacak bu duvarın öyküsü...

Şu ara yine harıl harıl örgü örüyorum. Bu güzel rustik dokulu örgü basit düz bir dikdörtgen olma yolunda ama bitince şık bir kazağa dönüşecek..

Günlerdir sök yeniden ör derken sonunda eldivenlerimin takımı olarak bu bereyi tamamlayabildim. Yürüyüş yaparken deniz kenarının kulak donduran soğuklarında ilaç gibi geliyor doğrusu. Öncesinde bir boyunluk örmüştüm ama şapka için söktüm çünkü ipten ancak iki yumak bulabilmiştim. Şimdi biraz daha ip var, aynı boyunluğu yapmama yetmez ama kazak bittiğinde küçük dğmeli bir boyunluk/atkı yapabilirim belki...

Duvardaki kuşlar eski bir çapraz iş. Yıllardır evin bir köşesinde oradan oraya bizimle birlikte sürüklendi ama kimin yapmış olduğuna dair bir fikrimiz yok.. Eski çerçevesi ve tozu toprağıyla asılarak duvarı şenlendiriyor...

Dip nerede?

2011-11-26T08:16:00.000+02:00

Ölçüp biçmeden balıklama daldığım bu yolculuğun dibi hiç yokmuş, ayağımı vurup yukarı çıkacağım bir anı hiç gelmeyecekmiş gibi nefessizce inişim sürüyor aşağılara doğru. Kendimi iyi hissetmek için çıktığım bu yolda biraz daha hesaplamaya mı ihtiyacım vardı yoksa bu uyanışın sonu hep böyle miydi de son iki senedir olan bitenin acısını yeni yeni ancak kendimi dinlemeye fırsat bulduğumda duymaya başladım? İstanbul'un sağır edici gürültüsü ile buraların gümbür gümbür sessizliği arasındaki fark mıdır beni bu kadar içe dönük ve farkında kılan?

Biraz kendimi avutmaya çalışıyorum tüm bunların üstüne, bazen mahallede bir yürüyüş ile;

ve alışkanlık haline getirmeye çalıştığım sahil yürüyüşleri ile -ki şehrin bir nimet olan sessizliğinde her bir kuş cıvıltısını duyarak, her yosun kokusunu içe çekerek gerçekleşiyor;

Sonunda somut birşeyler...

2011-11-21T14:41:00.000+02:00

Sonunda kütüphaneyi istediğim gibi "dingin" bir hale getirme işlemini tamamladım. İlk günlerde kitapları dizdiğimde ortaya çıkan karman çorman renklerden rahatsız olmuştum. İnternette kitap kapaklarının renklerine göre dizim yapılarak gökkuşağı oluşturanları görmüştüm ama referans kitaplarla, romanların sözlüklerin sırasız olarak birarada durması düşüncesi de pek işime gelmedi açıkçası.. Sonunda evin bitmiş halinde beyazla birlikte yer vermeyi düşündüğüm kraft kağıt renginde karar kıldım ve tüm kitapları kapladım bu pazar günü..

Bu çektiğim yarım yamalak önce resminde gördüğünüz gibi, dağınık bir haldeyken;

Sonunda bu hale getirdim:

En üstte asılı olan tabelayı Barcelona gezimden "yürütmüştüm". 5 seneyi aşkın bir süredir, o dabenimle birlikte yeni bir hayata atılmayı bekledi. Şimdi arkadaşlarımın ev hediyesi olarak getirdiği ve çok sevdiğim bisiklet replikası ile mükemmel uyum içindeler.. Diğer köşede, minyatür bir süzgeç var; uzun bir süre ne yapacağımı bilemeyip sonra içine anısı olan büyük deniz kabuklarını yerleştirdim. Renk katıyor :)

Aslında orta rafta duran dergiler ve şimdilik mavi mavi sırıtan magazinlikler için de bir planım var. Magazinliklerin bu halini sevip sevmediğime karar verebilmiş değilim henüz ama fena durmuyorlar gibi.. Kütüphanenin yanındaki benim küçük güzel taburemi ananenimin evinden "onu napıcaksın çok eski, başka al" serzenişlerine rağmen getirdim. Üstünde şeytan kulağına kurşun henüz güzel güzel yaşayan menekşem oturuyor şimdilik... Onun için de başka planlarım olabilir ileride:

Yağmur ve Kış Güneşi...

2011-11-19T04:52:00.000+02:00

Kış burada iyiden iyie ve olabildiğince sert başladı mesaisine. Kuru bir soğuk var çoğunlukla. Az ve öz yağıp şöyle bir çiselemekle yetinen yağmurlardan birinin ertesinde öncesinde kuru olan ve gelip geçerken üstünde istiridye mantarı yetiştirme olasılığını düşündüğüm bahçedeki kütük birden bire silme mantarlarla bezendi.

Sonra dün sabah kuru soğuğa ve günlerdir karşılanan gri güne inat aydınlık bir günle açıldı sabah. Güneşe çabucak aldanmak isteyen bir yaz çocuğu olarak içimi ümitle kapladı bu güneş ve aceleyle aılan pencerede bu misafirle karşılaşmamı sağladı. Minik güzel, özenli bir örümcek ağı. Tam da kışın gri günlerinde camı ardına dek açmaya imtina edişimin kanıtı gibi. Güneş içerisinden böyle parıldadı...

Kış güneşi gün içinde yer yer gösterdi yüzünü, kah bağ bahçenin üstünde kah ağaçların arasında...

Kış burada şimdiden biraz sert geçiyor ve büyük şehir hayatının vermiş olduğu ve garanti saydığımız nimetlerin eksikliğini hisseder oldum. Salon gördüğünüz gibi kocaman ve kuzine bazen burayı ısıtmaya yetmeyebiliyor. ÜStelik doğalgaz kombisinin çevrilen ve sonra unutulan düğmesine inat kuzine demek sürekli ilgi demek, ateşi harlı tutmak, sönemsine izin vermemek kömür stoğuyla kuzine arasında mekik dokumak demek.. Üstelik şu sıra, salona göre bir hayli küçük olan yatak odasında elektrikli ısıtıcı kullanmanın daha ekonomik olup olmayacağını düşünüyorum ama sanırım kuzine, fırın olarak da işlev görüyor olması sebebiyle galip gelmeye eğilimli.

sıradaki örgüler

2011-11-10T12:14:00.000+02:00

Siz ne örmeyi planlıyorsunuz?

Domestik Duygular ve Muzlu Ekmek Tarifi..

2011-11-05T06:52:00.000+02:00

Şu sıralar, iş ve sürekli bulaşıkyıkama faaliyeti dışında zamanımı yiyecek içecek yapımına adamış gibiyim. Buraya taşındığımdan beri zorlama olmadan neredeyse içgüdüsel olarak ekmek tüketimini kestim, arkadaşlarla yapılan kahvaltılar dışında.. Yemeklerimi bir çeşit karbonhidrat, bir çeşit protein ve en az iki çeşit sebze oluşturuyor. Böyle yazınca çok komplike durduğuna bakmayın, pilav/bulgur/makarna/noodle yanında domates ve mısırla pişmiş (bazen brokoli eklenmiş) proteinden ibaret bir öğün oluyor bu. Buraya geldiğimden beri kilo verdiğime bakılırsa sağlıklı bir beslenme biçimi bu.

Ekmek yemiyorum ama ev yapımı ekmek fikrine bayılıyorum. Ekmek yapımı esas olarak çok basit bir süreç aslında, tabii hanuru toparlayana dek geçen süreyi saymazsak. Bu kez farklı birşey denemek istedim ve uzun yıllar sonrasında pişirdiğim ilk ekmek 40 Fırın Ekmek sitesinden aldığım muzlu ekmek tarifi ile oldu. Eve taşındığım ilk günlerde alıp kararmaya bıraktığım ve aslında meyve olarak yemeyi sevmesemde katkı maddesi olarak bayıldığım muzları kullanmamnın zamanı artık geldi deyip, internette muzlu ekmek tarifleri aramaya başladım. Başlangıçta amacım, Amerikan usülü kekimsi, şekerli bir ekmek pişirmekti ama 40 Fırın Ekmek sitesinde rastladığım muzlu normal ekmek tarifi daha çok ilgimi çekti. Tarifin aslında beyaz un ve tam buğday unu karışımı kullanıyordu, ben tüm tarifi tam buğday unu ile yaptım. Tarif iki ekmek somunu çıkması gerektiğini söylüyordu ama benim hamurum bir somun için yetti. Sanırım tam buğday unu mayaya biraz daha farklı cevap veriyor, yoksa sonuçta 4.5 bardağa yakın belki daha fazla un kullandım.

Dün gece yaptığım ve kuzine sobada pişirdiğim ekmeği bu sabah Istanbul'a gelir gelmez, bayram sabahı çözdürmek üzere dondurucuya koydum. Resimde gördüğünüz üzere ekmeği tatmış bulunuyorum. Muz tadı genel olarak hissediliyor ve ekmeğin sıcacıkken tereyağıyla tüketilmesinin iyi olacağının sinyallerini veriyor adeta. Şaşırtıcı biçimde tatlı bir tadı yok. Ben kendi dilimimi normal tencere yemeği ile denedim ve tadı yemeğin yanına yakıştı diyebilirim.

Yeme İçme {lezzetli pazartesi}

2011-10-24T14:01:00.002+03:00

Eskiden sosyal bilgiler kitaplarında mevsimleri anlatan bölümdeki insanların moduna girdim, kara kış gelmeden önce konserve vb. hazırlıkları yapasım, pazardaki herşeyi yüklenip eve getiresim var :)

Pazardan görür görmez aldığım kayın mantarları...

Mini minicik kornişon turşum.

Çizilmelik kalamata zeytinleri, yıkanıp çizilmiş bekliyorlar...

Bundan sonra 1-1.5 ay süreyle her iki günde bir suları değişecek ta ki acılığı gidene dek. Sonra salamura hazırlanacak...

Lack Sehpa ve Broş Demeti

2011-10-21T17:34:00.000+03:00

Tembellik Faslı

2011-10-20T15:12:00.000+03:00

Bir kaç gündür İstanbul'dayım... İstanbul tüm enerjimi soğurup yerine yorgunluk ve kronik bir nezle/hastalık hissi bıraktı. Emaye tencere almaya diye çıkıp, kütüphanemdeki kitapları kaplamak için kullanmak üzere 2 kilo kraft kağıt ve bir çift çorap, bir çift eldiven, bir kışlık şapka ve bir kazak yapmaya yetecek denli yünle döndüğüm gün sayılmazsa günlerimi evde örgü örerek, bilgisayarda sınırsız internetin tadını çıkararak veya kitap okuyarak geçiriyorum.

Socktoberfest için ördüğüm çorapların bir tekini tamamladım. İkinci teke başladım:

Şu sıralar e-kitap okuyucumda Star Trek serisinden kitapları okuyorum. Şu an Voyager serisinden Caretaker bitmek üzere. E-kitap okuyucumu uzun araştırmalar sonucunda seçmiştim. Piyasada itibar edilen şaşaalı modellerden değil ama çok memnunum..

İşte yün hazinem.. Yünleri İstanbul'da ya Eminönü'ndeki Kürkçü Han'dan veya Kadıköy'deki yüncümden alıyorum. Kadıköy veya Kürkçü Han iki yerde de genelde ihraç edilen yünler arasından alışveriş yaparım. Kadıköydeki yüncü bu konuda özellikle iyi.

Bu köşe ev köşesi {kendin yap}

2011-10-14T04:28:00.001+03:00

Bu kapı süsünü yıllar önce başka bir hayatın eşiğindeyken yapmıştım. Hayat hesaplamalara gelmiyor ama kendi hesabımca o hayatın yeni kokusunda bu kapı süsü de asılıverecekti kapıya... Onun yerine benimle buralara dek geldi bu süs.

O zamanlar Marie Claire Idees dergisinden esinlenerek şunu yapan birinden esinlenerek ben de bu kapı süsünü yapmıştım. Elimde yuvarlak malzeme olmadığı için iki tane bambu çanta sapına gazete sarmış ve üstünü yünle sarmıştım. Daha sonra çeşitli süslerle bu hale getirdim.

Şimdi bu yeni hayatın kapısında beni bekliyor. Umarım daha güzel günlere doğru...

Shabby Chic Dekorasyon

2011-10-13T02:17:00.000+03:00

Ev şu aralar tam bir mix match cehennemi, mavi ekose koltuklar, hakverengi ve akçaağaç mobilyalar ve genel olarak bir düzensizlik hakim. Yavaş ilerlesem de ev için yapmayı istediğim pek çok değişiklik var. Öncelikle koltuklara beyaz kılıflar yapılacak, kütüphane ve antika konsol beyaza boyanacak, burlap denilen çuval kumaşından yer minderleri ve koltuk minderleri dikilcek, kitaplar kraft kağıtla kaplanacak ve ev genel olarak shabby chic dekorasyon anlayışıyla ve biraz fransız provançal dokunuşuyla dekore edilecek.. Yıllardır biriktirdiğim fikirler, sevdiğim şeyleri göz aldığımda ortaya çıktı ki özellikle shabby chic dekorasyona çok yatkınım.

Çorap Ekimi

2011-10-05T08:14:00.000+03:00

Her yıl ekim ayında bir çorap örme çılgınlığı başlıyor: Socktoberfest. Son 2 yıldır hediye ediyordum. Bu yıl kendim için örmeye karar verdim. Yazın son demlerinden soğuk gecelere hızla atladığımız bugünlerde bu çorabı örmek en iyi seçenek gibi gözüküyor. Bu çorabı giyip kışın pencere kenarında oturduğumu hayal ediyorum. Sobanın sesi ve sokaktan tek tük geçen araçların sesi..

Not: Çorabı üstünde resimlediğim güzel doku ve evle ilgili detaylar biraz daha yerleşip her yer yerli yerine ve rengi rengine oturduğunda gelecek. Şu aralar her şey hem öyle hızlı hem öyle yavaş ki yetişemiyorum. Minik odayı işgal eden korkunç kargaşadan bahsetmiyorum bile dikkat ederseniz.. Şimdilik size iki minik detay vereyim. İlki bu minik süzgeci 5 tl'ye buldum çarşıda, rengi şu aralar çok sevdiğim antik turkuaza benzediği için almalıydım. İkincisi puantiyeli bir emaye tencere, Kipa'da 25 TL idi. Normalde o fiyata tek bir minik tencere almam (evet cimriyim) ama puantiyeleri öyle şirindi ki almak zorundaydımm ^_^ (Bir wok ve minik puantiyeli tencere ile 3 çeşit yemek yapabilişimin öyküsü de başka yazıya kalsın madem..)

Kış Geliyor...

2011-10-01T01:55:00.000+03:00

İki gündür evimdeyim. İstanbul'dan bizimle birlikte soğuk ve yağmurlu hava dalgasını da getirmiş gibiyim. Geceleri çalışırken kalın bir hırka, bir şal ve bir diz battaniyesi ancak ısıtıyor ve dün akşamdan beri arada dinlenerek neredeyse durmaksızın yağmur yağıyor. Tepelerin başı dumanlı, komşu bahçelerden harıl harıl odun kesme sesleri yükseliyor. Tek tük evlerin bacalarından şimdiden soba dumanları yükseliyor. Buralara kış geliyor ve aman tanrım evde yapılacak ne çok iş var! Beyaz eşya teslimatı, evin içine adam akıllı girince ortaya çıkan tesisat problemlerinin halledilmesi, gardırop ve yatak sorununun hala halledilmemiş olması, memlekette doğru dürüst kitaplık satılmadığı gerçeği derken ev hala hah tamam oldu bir kıvama gelmiş değil. Ne gam!

Televizyonsuz hayatın sessizliğinin de tadını çıkarmakla meşgulüm şu ara. Tek eksi yönü yukarı katın ayak seslerini dinliyor olmak. İhmal ettiğim Goodreads 52 kitap maceram bekle ben geliyorum!

Balıklama

2011-09-24T15:04:00.000+03:00

Hayatta hiçbir şeyi bu kadar balıklama yapmamıştım. Genelde tüm hayatım uzun planlar, planlar ve planlar arasında kaybolup giden heveslerle doludur. Kısacası bir şeyi o kadar uzun uzadıya en ince ayrıntısına dek kafamın içinde planlarım ki sonunda gerçekleştirmeye mecalim kalmaz.

Bu kez öyle olmadı.

Bu kez ben bir şeyi planlamadan, adeta balıklama, çok uzun uzadıya düşünmeden yaptım. Ağustos'un son 2 haftasında dile getirmeye başladığım bir başka şehirde kendi evime çıkmak düşüncesini apar topar Eylül'ün başında hayata geçirdim. Evet belki çok da balıklama yeni bir karar sayılmayabilir, sonuçta bu şehre taşınma fikri kafamın ardını hep meşgul eden bir düşünceyi uzun yıllardır. Ama bu fikir bu kadar somut bu kadar ani şekillenmemişti hiç. Hiç üstüne plan yapmamıştım.

Sonunda, 2-3 hafta içinde fikri etrafa yayıp evi tuttum. İçime sinen güzel kiralık bir şirin ev. Buralarda bulabileceğim en küçük ev. Tamı tamına 2 oda ve bir salon. Evin yerleştirme macerası hala sürüyor. Bulunduğum büyük şehirden nispeten yakın olan küçük şehire parça parça hayatımı taşıyorum bir kaç haftadır. Hayatımda kırık dökük bir bavul giysi ve çokça kitaptan mütevellit zaten. Attığım yıllardır birikip duran ıvır kıvırın haddi hesabı yok. Kitaplar yıllar içerisinde çoğalıp yine azalmıi en sonunda artık "asla elden çıkaramayacaklarım" kıvamına gelmişler ardımda bırakamam. Başka bir hayatın plandan gerçeğe dönüşemeyen tortusundan kalma tabak çanaklar da benimle geliyor, paketleri tek tek açılıp sahip olamadıkları yaşamın yerine bu evle yetinecekler. 30 yaşındayım hayatın en derin sorgulanan kısmının tam ucundayım. Bir yıldır baba evinin bu kaldığım odasına bakıp kendi hayatıma hayıflanıyor ve hala bir "çocuk odasında" sığınıyor olmama şaşarken sonunda işte en azından bir söz bir sözdür diyerek 15 yaşıma verdiğim sözlerden birini tutuyorum. Ne büyük bir adım bu benim için.

Şimdilerde gerekli eşyalar yavaş yavaş ama çok yavaş evin kapısından içeri giriyor. Kararlıyım, sonradan değiştiririm nasıl olsa diyerek içime sinmeyen tek bir parça eşya bile girmeyecek bu eve. Böyle olunca yavaş ilerleniyor. Koltukları tesadüf internetten buldum. İnsanlar interneti daha çok kullanmalı bu tip işler için, dükkan sahipleriyle olmaz fiyatlar üzerinden sinirlenmekten evladır. Şimdilik maviler ama beyaz örtülerin halledemeyeceği kusur yok. Evde buzdolabı yok, ocak yok, yatak yok, gardrop yok, çamaşır makinesi yok ama en önemlisi kitaplık yok. Günlerdir internette bakmadığım site, incelemediğim ilan kalmadı, internet kazan ben kepçe kitaplık arıyorum. Uykularıma girecek neredeyse.
Yıllardır biriktirdiğim, bir gün yaparım diyerek kenara attığım tüm fikirlerin peşinden koşuyorum, koltuklar beyaz olacak, tüm her şey beyaz olacak, pastel uçuk renkler kullanılacak, duvarlarda sevdiğim çizimler asılı olacak. Eskimiş görüntüsü verilecek tüm ahşap mobilyaya. Boş çerçeveler dayanacak sehpanın üstüne. Tavandan tülden pompomlar sarkacak. Minik oda misafir odası ve craft+çalışma köşesine dönecek. Karatahta olacak bir yerlerde. Mutfakta eski süsü verilmiş yemek masası hem ada hem masa işlevi görecek. Balkona endüstriyel paletlerden bir köşe divan yapılacak. Uçuş uçuş bir tavan süsü sarkacak organza kumaştan yapılma, rüzgar estikçe salınıp minik zillerini çalacak. Beyaza boyalı saksılarda çiçekler yetişecek balkonda. Efil efil, rüya beyazı, pamuk şeker pasteli bir ev olması için ne gerekirse yapılacak yani.

Balıklama daldım bu evin içine. Hayatımda ilk defa "yaparak gidiyorum" uzun uzun düşünmek yerine...